عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )

580

زبدة التواريخ ( فارسى )

ذكر احوال عراق و آذربايجان در اين سال مذكور چون امير عادل در سلطانيّه با شاه شجاع مصالحه كرد و شاه شجاع به‌جانب فارس معاودت نمود تبارزه « [ 1 ] » به واسطهء دفع و منع شيارزه « [ 2 ] » ممنون امير عادل شدند و امير عادل مىگفت اگر من اين سعى نمىنمودم تمامت آذربايجان و عراق از دست رفته بود . « [ 3 ] » بعد از آن تسلّط او بر مملكت زيادت شد و به تهيّاء اسباب يورش رى مبادرت نمود « [ 4 ] » كه شاه منصور و گماشتگان امير ولى داشتند . ايلچيان به‌طرف تبريز فرستاد و از سلطان حسين التماس نمود كه امرا و لشكريان تمام متوجّه سلطانيّه شوند كه عزيمت يورش رى مصمّم است . سلطان حسين « [ 5 ] » فرمود كه مجموع امرا و لشكريان به غير از جمعى دوليان كه ملازم خاصّه‌اند به تمامى متوجّه سلطانيّه گردند و بر موجب فرمودهء امير عادل عمل كنند چون جمعى « [ 6 ] » كثير از ايشان به سلطانيّه رسيدند امير عادل « [ 7 ] » متوجّه رى گشت و اسباب تمام « [ 8 ] » آلات قلعه‌گيرى همراه بود « [ 9 ] » فى الحال « [ 10 ] » به محاصرهء قلعهء شهريار مشغول گشته آب كره‌رود را در خندق قلعه شهريار بستند . « [ 11 ] » در اين ولا « [ 12 ] » شاه منصور به امير عادل پيغام كرد كه من از حركات گذشته پشيمانى دارم و مىخواهم كه ملازم باشم . امير عادل آن دم بخورد و آن سخن قبول كرد . بعد از آنكه يك هفته گذشت « [ 13 ] » شاه منصور [ 124 - ب ] پيش امير عادل « [ 14 ] » آمد و ملازم شد « [ 15 ] » و به تعجيل هرچه تمامتر و جدّ بليغ به محاصرهء قلعهء شهريار و آب كره‌رود در خندق قلعه شهريار بستن . چنان كه ياد كرد مشغول شدند . « [ 16 ] » حوالى آن سدّى هژده‌هزار گز محكم كردند و حاكم قلعه از نوّاب امير ولى ، فرهاد آقا بود استغاثه كرد و گفت مرا چندان مهلت دهيد كه از امير ولى اجازت خواهم و قلعه بسپارم تا مؤاخذت نكند . مدّت « [ 17 ] » يك هفته ميعاد كردند ، چون وعده منقضى گشت « [ 18 ] » و در آن روز همىخواست كه قلعه بسپارد از طرف تبريز خبرى « [ 19 ] »

--> ( [ 1 ] ) - ت : تبريزيان . ( [ 2 ] ) - ت : « به واسطه دفع و . . . » تا اينجا ندارد . ( [ 3 ] ) - ت : مىرفت . ( [ 4 ] ) - ت : مشغول گشت . ( [ 5 ] ) - م و ل : ندارد . ( [ 6 ] ) - ت : به جمعى . ( [ 7 ] ) - م و ل : بندگى آقا . ( [ 8 ] ) - م و ل : بندگى آقا متوجّه سلطانيّه گرديد و برموجب فرمودهء آقا . ( [ 9 ] ) - ت : با خود همراه ساخت . ( [ 10 ] ) - ت : « فى الحال » ندارد . ( [ 11 ] ) - ت : از « آب كره‌رود . . . » تا اينجا ندارد . ( [ 12 ] ) - ت : در اثناى اين حال . ( [ 13 ] ) - ت : از « بعد از . . . » تا اينجا ندارد . ( [ 14 ] ) - م و ل : « پيش امير عادل » ندارد . ( [ 15 ] ) - ت : « بيامد و ملازم شد » ندارد . ( [ 16 ] ) - ت : « چنان كه ياد كرد مشغول شدند » ندارد . ( [ 17 ] ) - م و ل : و بر . ( [ 18 ] ) - ت : شد . ( [ 19 ] ) - ت : خبر .